Laatste weekend Oktoberfest München: waarom het feest eindigt met een salvo

Duitsland · Steden

Op zaterdag 3 en zondag 4 oktober 2026 beleeft het Oktoberfest zijn laatste weekend. Op zondagmiddag nemen zestig Böllerschützen in klederdracht afscheid met salutschoten, een gebruik dat ouder is dan het feest zelf.

Het Oktoberfest in München, in de stad zelf gewoon "de Wiesn" genoemd, gaat dit weekend de laatste dagen in. Het feest op de Theresienwiese loopt tot en met zondag 4 oktober 2026, meldt de stad München. Het laatste weekend valt dit jaar samen met de Dag van de Duitse Eenheid op zaterdag 3 oktober, een nationale feestdag. Volgens de Münchense site muc-blog zal het daardoor nog eens extra druk worden op het terrein.

Het officiële slot is geen bierproost maar een knal. Op de laatste dag, zondag 4 oktober om 12 uur, verzamelen zich zo'n zestig Böllerschützen in klederdracht op de trappen onder het standbeeld Bavaria. Dat meldt de stad München. Ze schieten salvo's met zwart kruit, zonder kogels en zonder doel. Wat is dat voor gebruik, en waarom hoort het bij de Wiesn?

Een salvo zonder kogel

Böllerschießen heeft weinig te maken met sportschieten, legt de stad uit. Het gaat niet om het raken van een doel: de Böller, een soort saluutkanon of handmortier, maakt met kruit een harde knal en een rookwolk. De stad noemt hand-, schaft- en standböllers, soms ook kleine kanonnen. De schutters moeten volgens de stad aantonen dat ze het kruit veilig kunnen hanteren.

De schoten volgen een vast schema en hullen de plek voor de Bavaria steeds weer in witte rook. Een blaaskapel begeleidt het ritueel. Daarna worden de Landesschützenkönige gehuldigd: de schutterskoningen van het Oktoberfest-Landesschießen, de schietwedstrijd die bij het feest hoort. De Beierse volkshymne sluit af.

Ouder dan het feest zelf

Het gebruik is veel ouder dan het Oktoberfest, schrijft de stad München. Er zijn schriftelijke getuigenissen vanaf het einde van de vijftiende eeuw, al is niet te zeggen waar het begon. Er werd geschoten bij bruiloften, doopfeesten en andere feestelijke gelegenheden, als eresaluut voor hooggeplaatste personen of als een signaal dat ver te horen was. Ook het verjagen van boze geesten speelde regionaal een rol.

De band met de Wiesn loopt volgens de stad via de lange schutterstraditie van het feest. Al bij het eerste Oktoberfest in 1810 deden Münchense schutters mee aan de festiviteiten.

Het feest begint overigens ook met schoten. Zodra de burgemeester in de tent Schottenhamel het eerste vat heeft aangeslagen en "Ozapft is!" heeft geroepen, klinken voor de Bavaria twaalf Böllerschoten. Die laten de andere tenten weten dat de Wiesn geopend is en dat er bier geschonken mag worden. Zo staat het in de uitleg van de stad. Het feest van 2026 wordt dus omlijst door schoten: twaalf bij het begin, een salvo bij het afscheid.

Het is dan nog niet voorbij

Wie denkt dat het Oktoberfest na de laatste knal is afgelopen, heeft het mis. Het Böllerschießen om 12 uur is volgens de stad het symbolische slot van het officiële Wiesn-programma, niet het einde van het feest. Attracties, kramen en tenten draaien die middag en avond gewoon door. Pas laat in de avond is het echt afgelopen.

Een eenheidsritueel voor alle tenten bestaat niet, schrijft muc-blog. In veel tenten volgt later op de avond de Kehraus, het traditionele "opvegen": tentbazen, kapellen en gasten nemen afscheid met laatste liederen en soms eigen rituelen. Sommige tenten dimmen het licht, andere kiezen voor oude afscheidsliederen.

Wat er dit jaar bijzonder aan is

Zondag 4 oktober is de laatste dag van de 191e Wiesn, noteert muc-blog. Ook de Oide Wiesn, het historische deel van het terrein met oude attracties en traditionele muziek, sluit die dag haar poorten. De museumtent, waar dit jaar nog tot en met zondag een tentoonstelling over kermisfotografie te zien is, gaat voor het laatst open.

Even anders kijken

Een feest dat met schoten begint en met schoten eindigt, laat zich lezen als een zin met twee leestekens. De twaalf schoten aan het begin geven het teken dat het kan beginnen, het salvo aan het eind dat het officiële deel klaar is. Wat daarna komt, bepaalt elke tent zelf: de een dimt het licht, de ander zingt een afscheidslied. Zo eindigt het grootste volksfeest van Beieren niet met één knal, maar met tientallen kleine afscheden.